Category Archives: Werk in uitvoering

o-WATCHING-TV-facebook

Een maand zonder TV

Sinds een paar jaar is januari mijn maand om te vasten.

Wát ik precies vast wisselt van jaar tot jaar, suiker, alcohol, TV.
The usual suspects. Met religie heeft het niets te maken.

Dit jaar ging de televisie een maand uit.

Een vriendin vroeg me, “Waarom maak je het jezelf toch zo moeilijk?” Daar had ik niet direct een antwoord op. Het heeft denk ik te maken met afkeer van afhankelijkheid en overvloed en  zoet-houdertjes.
Ik antwoordde, “Heb jij nooit het idee dat je je tijd beter kan gebruiken dan een avond tv kijken?” Ik wil in het nieuwe jaar een gewoonte doorbreken en bekijken hoe verslaafd ik ben. Omdat ik me een duf konijn voel wanneer ik steeds hetzelfde doe. Eigenlijk wil ik weten wat er dan verandert in mijn lijf, mijn leven en m’n gezin. Is het een test? Is het onderzoek? Nieuwsgierigheid? Is het een verlangen om mijn beste zelf te zijn? Ergens in die hoek zal het liggen .

Waar ik achter kwam, deze maand zonder tv, was dat het fijn lezen is voor de openhaard. En dat het ’s avonds héél stil is in huis. En dat ik vroeger moe ben dan ik dacht. Dat ik maar een of twee tv-programma’s écht graag kijk. Dat er meer wordt gelezen, buiten gespeeld en gezelschapsspellen gedaan. En er meer wordt genikst…. Heerlijk.

 

Eerlijk is eerlijk, ik vond het soms ook een gemis. Ik verlangde dan niet zozeer naar een bepaald programma, maar precies naar het luie gemak waarmee je afgeleid en vermaakt wordt. Juist in die donkerste maand van het jaar. Als je moe en sloom bent.

Eén februari ging de TV weer aan. Wat mij direct opvalt (en irriteert) is het geluid. Wanneer anderen kijken, merk ik op dat de herrie het hele vertrek overheerst. Ook het dwingende tijdschema van programma’s zoals het acht uur journaal. Dat programma krijgt voorrang boven van alles, kinderen naar bed brengen, tafel afruimen.

Het is een overheersend apparaat, zo’n televisie. Het blijft een vraag hoe je hem in toom houdt.

O ja, bijna vergeten: ons energieverbruik is door dit experiment verlaagd:

Het energieverbruik met 31 dagen x 5 uur x 75 Watt = 11625Wh
En het sluipverbruik met  31 dagen x 19 uur x 9 Watt =    5301 Wh Totale energiebesparing                                                     =                    17 kWh

3423747804_75bf5af968_o

Tocht

Het is half november. Een frisse zonnige dag. Buiten is het 10 graden, binnen 18.5 graad. Ik zit voor een zonnig raam te schrijven.

Ik krijg koude voeten!

Dat kan volgens mij maar één ding betekenen: tocht.

Dat wil ik wel eens checken.

Wij wonen in huis uit 1900, wat rond 2006 afgebroken en herbouwd is, met behoud van voorgevel. Ik hoef dus niet lang na te denken over waar de toch vandaan komt.

De voorgevel. En om precies te zijn de voordeur.

Op het eerste gezicht zie ik zo al dat de brievenbus behoorlijk kiert. Ik zie de buitenlucht er gewoon doorheen!

IMG_0844[1]

Bij nadere inspectie zie ik ook op de vloer twee plekken waar de buitenlucht te zien is.

IMG_0845[1]

Een vorige bewoner heeft wel een harige tochtstrip aangebracht, maar die is helaas niet groot genoeg.

Ik voel de koude lucht hier ook goed door de kier naar binnenstromen.

IMG_0846[1]

 

Omdat de voordeur direct in de woonkamer uitkomt, voel ik die kou helemaal bij mijn werkplek.

Werk aan de winkel, dus.

Ik meet de brievenbus, de kieren en de tochtstrip op. Koop voor een prikkie een brievenbustochtstrip – mooi galgjewoord – en voor een paar euros meer een tochtstrip voor de deur. De brievenbus is zo gemonteerd, hoewel ik nog een heel klein beetje licht zie. Ik voel met de hand ervoor veel minder tocht, dan eerst.

Maar de oude tochtstrip van de deur krijgen is een heel ander verhaal. Ik krijg hem met geen mogelijkheid los. Vastgeroest.

IMG_2449[1]

IMG_2427[1]